YI(A)KILAN / CEMRE VE BAHAR / ROJ YİĞİT
Duyurular
Menüler
|
YI(A)KILAN
Ey sevdamın asık yüzü gel de kurtar beni Sol yanımda bir ateş cehennem sıcaklığı Seni hangi zamanda sevdim Seni hangi dönemde kaybettim İlkel komi nal toplumda mı? Savaşların arasında Yoksa uygar topluma geçişte mi? Barışların ortasında Garip bir iz değil, her yanım yara bere içinde Gel kurtar şimdi Nefessiz kaldığım dumanlı evlerin ortasından İsyan ediyor çatıyor kaşlarını Halepçe Tetikteyim gecenin son deminde Beklemekteyim tedirginlikle Bekletilmekteyim sinsice Karalar giymedim mevsimin son gününde Beyazlar giydim elimde sarhoşluğun izi yok Karabasanlar basacak birazdan İstilaya kalkışacaklar fareler gibi Yarasa gözlerini üstüme dikecek Yalvarmayacağım son bir istek uğruna Son bahis kapatacak kendini İlk kurşunu kendime sıkacağım Höykürüp küfür etmeyeceğim Son küfrü de kendime sakladım Doğduğum zaman ağlayarak aralamışım gözlerimi Ölümeyse gülerek gideceğim Son kahkaha tufanı olacak yorgun bedenimde Acılardan nasırlaşmış can Pes etmenin sevincini yaşayacak Nazım’ın ekmek hüznüyle aralayama cağım sabaha gözlerimi Ahmet Arif’in kahpe yalana teamülsüzlüğüne veda yapacağım Hangi şiir besleyebilir artık beni O kadar cahilim ki bir duygu bile ifade edemez beni Veba giyen uçurumun yolu yolumu gözler Kolum kanadım yok artık kaldırıp atmaya Sabır direten kelimelerim tükendi
Yorumlar
|
||||||||